Ten pierwszy, prawdziwie wiosenny tydzień minął mi pod znakiem krótkiego rękawka i gołego brzuszka. Nie po to zimą wylewałam siódme poty, żeby przy dwudziestu stopniach nie pokazać trochę mięśni. Swoją drogą przez treningi siłowe naprawdę odkryłam istnienie tych, o których nie miałam pojęcia! A co poza tym? Zapraszam na pierwsze, wiosenne, pachnące kwitnącą wiśnią podsumowanie tygodnia!

Rozmyślałam ostatnio nad tym, dlaczego większość ludzi tak bardzo chce wyglądać jak wszyscy. Zespół łatwych rozwiązań podsuwanych nam przez sieciówki? Brak fantazji? Lenistwo? A może coś głębszego? Nieuzasadnione pokłady lęku o to, że bycie innym to za duże ryzyko? Być może potrzeba akceptacji przez masy wyprzedza chęć uzewnętrznienia osobowości w ubiorze. Stapiać się z tłem, znaczy pasować, znaczy być częścią grupy, nie odstawać od niej, ale też nie podlegać ocenie, czyli po prostu nie zwracać na siebie uwagi. Przecież nie każdy lubi być w jej centrum.

Zabawne, że oceniając książkę po okładce na „za ładną”, można się aż tak pomylić. Cały ten francuski, stylowy bełkot, mit, którym przez lata obrastały paryżanki, przyprawiały mnie o mdłości. Reagowałam na nowe tytuły alergicznie. Nikt jednak nie przewidział, że mogło się to skończyć tragicznie. Mogłam przegapić TĘ książkę ze względu na własne uprzedzenia. Postaram się ustrzec Cię przed popełnieniem tego błędu!

Na pewno zgodzisz się ze mną, że trudno jest być wygranym w pogoni za trendami. Nie łatwo też zatrzymać się w jednej stylistyce, tym bardziej jeśli jeszcze się nie wie, co się lubi. Jest jednak coś tak nieśmiertelnego, jak sami wiecie kto. Coś, co mimo upływu lat nie traci daty ważności i wciąż króluje w najnowszych trendach.